ورود به پنل کاربری

الگوهای فروش فناوری در دانشگاه MIT

 | تاریخ ارسال: ۱۳۹۶/۳/۳۱ | 

**ایمان دائمی

طی سال‌های 1991 تا 1996 تعداد مجوز قرارداد دانشگاهی 70 درصد افزایش داشت و مبلغ حق امتیاز نیز دو برابر شد. بسیاری از دانشگاه‌ها روش‌ها و سیاست‌های خاصی را اعمال کردند که مجوزهای فنّاورانه را تشویق نمایند که شامل قوانین مربوط به انتشار اطلاعات، هماهنگی‌های مشاوره‌ای، پرداخت‌های حق امتیاز و سرمایه‌گذاری مشترک بود. بعضی از دانشگاه‌ها مانند دانشگاه آیوا بحث مجوزهای فنّاوری را در برنامه استراتژیک خود وارد کردند. البته باید به این نکته توجه نمود که حدود نیمی از پتنت ها حتی به مجوز دادن برای استفاده هم نمی‌رسند. وقتی پتنتی اثربخش باشد پس از دادن مجوز آن به غیر مخترعین، احتمال فسخ مجوز بسیار پایین می‌آید و احتمال تجاری‌سازی اختراع نیز افزایش می‌یابد. درنتیجه اثربخشی پتنت ها در بازار کسب‌وکار میزان درآمد کسب‌شده از حق امتیاز مجوز اختراعات را به غیر مخترعین افزایش می‌دهد.

بهترین روش برای تجاری‌سازی یک فنّاوری این است که اختراع در اختیار فعالان اقتصادی قرار بگیرد که دارای مزیت رقابتی در بازار هستند. مزیتی که مخترع از آن برخوردار نیست. تجاری‌سازی فنّاوری مستلزم وجود تعدادی مهارت شامل شناخت نیاز مشتری، تفکر توسعه محصول، طراحی و فرآیندهای محصول، محصول نمونه و تولید هست که مخترعین دانشگاهی فاقد آن‌ها هستند؛ اما افراد اقتصادی فرصت‌ها را برای تجاری‌سازی در بازار شناسایی می‌کنند.

درزمانی که این افراد به دنبال فرصت هستند، دادن مجوز یک اختراع به آن‌ها می‌تواند باعث تجاری‌سازی آن اختراع شود. به این روش با صرفه‌جویی در منابع به نفع هردو طرف خواهد بود. به دلیل مشکلاتی که در زمینه مشتری وجود دارد در قرارداد مجوز استفاده بعضی از موارد ناگفته خواهد ماند که پس از سرمایه‌گذاری یک طرف و در طی کار نیاز به مذاکره خواهد داشت.

ثبت پتنت به ما اجازه می‌دهد که اطلاعات یک اختراع را به مشتری بالقوه بدهیم درحالی‌که حق استفاده از آن در اختیار خود ما است. در این هنگام اگر از لحاظ خریدار این اختراع ارزشمند باشد طبق پتنت ثبت شده برای استفاده از آن اختراع باید بابت آن به ما مبلغی پرداخت نماید.

چه پتنت هایی اثربخشی پایینی دارند؟ اگر در چالش قرار بگیرند و درست عمل نکنند، اگر شرکت‌ها توان اجرای آن را نداشته باشند، اگر رقبا به‌راحتی بتوانند اختراع مشابهی انجام دهند. اگر سرعت فنّاوری بسیار بالا باشد که اختراع را بی‌استفاده کند. اگر اسناد ثبت اختراع نیاز به عدم افشای خیلی شدید داشته باشد، اگر دادن مجوز نیاز به تصمیم دادگاه داشته باشد و اگر شرکت‌ها قرارداد تداخل همکاری با رقبا داشته باشند.

مطالعه موردی 14 اختراع مجوز داده شده از ام آی تی، هاروارد، اچ اس یو و بارنستین نشان داده است که شرکت‌ها بیشتر به مجوزی علاقه‌مند هستند که مزیت رقابتی مشخص و قویی داشته باشد.

 هرچه میزان اثربخشی یک پتنت در مسیر کسب‌وکار بیشتر باشد، احتمال درخواست مجوز برای آن بیشتر خواهد بود؛ یعنی بهترین روش برای تجاری‌سازی پتنت های اثربخش فروش آن‌ها به بازیگران اقتصادی است. به بیانی دیگر اگر یک پتنت در زمینه کسب‌وکار دارای اثربخشی باشد، در ابتدا سعی می‌شود که مجوز استفاده از این فنّاوری به افراد غیر مخترع داده شود که در تجاری‌سازی بسیار موفق هستند، درحالی‌که اگر پتنت ها اثربخشی نباشند، بهترین انتخاب تجاری‌سازی مخترع است؛ یعنی خود مخترع به دنبال شرکت‌هایی می‌گردد که اختراعشان را تجاری‌سازی نماید.

لازم به ذکر است که اولین تلاش برای دادن مجوز فنّاوری در دانشگاه برکلی کالیفرنیا و شیکاگو انجام گرفت و دانشگاه ام آی تی اولین دانشگاه بود که سازمان رسمی انتقال فنّاوری را در سال 1932 راه‌اندازی کرد. علاوه بر اینکه این دانشگاه بزرگ‌ترین خالق فنّاوری در امریکا است و 8 درصد پتنت های ثبت شده درکشور امریکا و 70 درصد پتنت های ثبت شده در میان 20 دانشگاه ثبت‌کننده پتنت مربوط به این دانشگاه است.

برخلاف بسیاری از دانشگاه‌ها مانند دانشگاه کلمبیا و دانشگاه کالیفرنیا که تا زمانی که خریدار برای اختراع پیدا نکند اقدام به ثبت پتنت نمی‌کنند، دانشگاه ام آی تی تمام اختراعات را ثبت می‌کند. با این کار اگر کار یا تحقیقات مشابهی در حال انجام باشد آن‌ها مطلع می‌شوند و حتی امکان درآمدزایی از این طریق نیز وجود دارد. علاوه بر آن در سال 1980 کنگره قانونی را تصویب کرد که طبق آن دانشگاه‌ها می‌توانند از تحقیقاتی که برای دولت و با بودجه دولت است نیز کسب درآمد نمایند و حق استفاده آن در اختیار دانشگاه است.

منبع:

Shane, Scott. (2002). Selling University Technology: Patterns from MIT. Management Science. Volume 48 Issue 1. Pages 122-137 



کد امنیتی را در کادر بنویسید    
دفعات مشاهده: 332 بار   |   دفعات چاپ: 20 بار   |   دفعات ارسال به دیگران: 0 بار   |   0 نظر